Almuñécar (deel 1)

Hi lieve lezers, 

Op 6 mei was het tijd om het mooie Granada te verlaten en afscheid te nemen van Encarni. Ze belde een taxi en nam hartelijk afscheid. Wat hebben wij hier een fijn verblijf gehad, echt een aanrader. Op het busstation aangekomen wachten we op de bus van 13:00 uur die ook weer stipt op tijd weg rijdt. De busrit was heerlijk. We hebben gekletst en stickers geplakt en vooral van het uitzicht genoten. Door de bergen, waren de wegen op en neer en ik kreeg echt een glimlach op mijn gezicht. De groene omgeving met bergen en dorpjes en verdwaalde huizen boven op bergen met wegen waarvan je denkt hoe kom je daar, maakt het idyllisch en rustgevend. Om 14:15 uur kwamen we aan op het busstation van Almuñécar. We werden opgehaald en liepen door de straatjes en een stukje omhoog totdat we bij een trap aankwamen. Ze gaf aan dat we hier naar boven moesten. Oef daar hadden we niet op gerekend en dat werd ook niet zo in de omschrijving van de advertentie aangegeven. Toen we boven aankwamen moesten we nog een verdieping naar boven. Het viel wel mee, maar we waren wel wat verbaasd. We gingen boodschappen doen en rustig settelen in het appartement. De volgende dag merkten we al wat mankementjes in het appartement, bijvoorbeeld het douchen. Uhm ja douchen. De kleine douchekop stond recht naar voren en was met houtje-touwtje vastgebonden. De grote douchekop is stuk, want die sproeit alle kanten op. De kleine staat op standje oma, dus dat betekent door je knieën haren wassen. Na het douchen de omgeving verkennen en over de boulevard gelopen. We liepen een stuk en voelden de zon branden op onze huid en de zeewind die het verraderlijk maakt. Dus dat is smeren geblazen. We kregen honger en liepen naar de dichtstbijzijnde Mercadona. We haalden broodjes en drinken en besloten dit op te eten in de Mercadona zelf, aan een hoge tafel met krukjes en een magnetron. Hier aten we heerlijk onze lunch en konden ook nog eens naar de wc. Grappig om te zien dat ook Spanjaarden hier lunchen. Toen we weer genoeg brandstof hadden liepen we richting het Parque Infantil El Majuelo. Deze speeltuin ligt naast de gelijknamige botanische tuin. Oliver heeft er heerlijk gespeeld, maar de speeltuin lag wel in de volle zon. Smeren en drinken dus. 

Zoals eerder misschien al opgevallen loopt het hier steiler dan in de andere plaatsen waar we zijn geweest. We lopen nu de trappen vanuit ons appartement op. We komen erachter dat wij vlakbij het kasteel wonen. Daar bedoel ik mee vlakbij, maar wel steil omhoog, echt steil. We lopen door de smalle straatjes en een steile weg naar beneden. We komen uit bij de botanische tuin El Majuelo. Daarbinnen zijn de overblijfselen van de ‘salt factory’ nog aanwezig. We lopen door het dorp, want ja het is echt een dorp. Het voelt als een 'ons-kent-ons' dorp. 

De volgende dag geeft Oliver aan dat hij binnen wil blijven. Oliver wil stickeren, op zijn tablet en spelen. Hij hoeft niet naar buiten, hij wil even binnen zijn. Dat kan ik me ook wel voorstellen als je de afgelopen weken dag in, dag uit hebt gelopen, dingen hebt gezien en hebt gereisd. Hij wilde gewoon even rust. Ook zei hij al vrij vroeg dat hij moe was. Rond 14:00uur sliep hij dan ook, tot een uurtje of 16:00 uur. Marciano en ik aten ondertussen een lekker stokbrood met vleeswaren, kaas en tomaat. Ja altijd tomaten, je hebt ze hier in zoveel varianten: groot, klein, extra groot, rond, peervormig, rood, groen. Heerlijk en niet duur. We hebben even genoten van tijd voor ons. Ook na zijn slaapje wilde Oliver binnen blijven. We hebben er lekker aan toegegeven en lekker burrito's gegeten en film gekeken. 

Vandaag gaan we het kasteel bezoeken. Deze burcht ligt hoog boven het dorp en je hebt mooie uitzichten. Officieel heet het kasteel Castillo de San Miguel. Het is vrijdag dus de entree is gratis (je bent een Hollander of je bent het niet). Ze staan te collecteren voor de kanker stichting en uiteraard kunnen ze op een donatie rekenen. Het kasteel is veel groter dan verwacht en als je alles wil zien zou ik aanraden er de tijd voor te nemen. In de ochtend zijn ze open van 10:00 tot 13:30 uur. Na ongeveer anderhalf uur, liepen we rond 12:30 weer naar beneden richting de markt die op vrijdag plaatsvindt in Almuñécar. We zijn aan de late kant en er zijn al mensen aan het opruimen, maar er staat nog genoeg. Het is een niet al te grote markt. Het valt ons op dat er geen eten wordt verkocht, zoals churros. We halen tomaten (uiteraard), pruimen, kersen en avocado.

Ik had gezien dat er ook op zondag een markt is, dus besloten we naar de markt te gaan. Ik verwachtte dezelfde markt als op vrijdag, maar dit was een grote rommelmarkt. We hebben lekker over de markt gestruind en Oliver mocht een speelgoed wespje meenemen. Hij had netjes gevraagd wat het kost en de mevrouw gaf aan dat hij het een cadeautje was. Wij zagen een mooi schilderij, maar helaas waren de verzendkosten te duur. Na de markt zijn we naar de speeltuin Rio Verde gelopen. Eerst broodjes gehaald bij de BP en die gegeten in de speeltuin. Het is een mooie, grote speeltuin. Voor de allerkleinsten, de middelsten en de iets grotere kinderen, voor ieder wat wils. Oliver heeft heerlijk gespeeld. Op de terugweg haalden we een stokbrood bij de BP. Alleen hier kan je bij een tankstation zo een heerlijk vers stokbrood kopen. Fantastisch.

Volgende keer meer over Almuñécar en het woord Sexi die je hier veelvuldig tegenkomt. 

Lieve groetjes, 

Elianne