Granada (deel 1)

Hi lieve lezers, 

We hebben het lekkere eten en de onwijs leuke stad Murcia achter ons gelaten. We gaan zeker terug, want het was veel te kort vonden wij. Op 1 mei gaat de wekker om half 6. Gelukkig is het busstation dichtbij. We zien geen bus naar Granada, maar blijkt dat we de bus naar Cordoba moeten hebben. We stappen om 07:45 in de bus en na een reis van ongeveer 3 uur en 15 minuten komen we aan in Granada. Oliver wilde met geen mogelijkheid slapen. Om 11:06 kwamen we aan in Granada. Het is vandaag dag van de Arbeid. In Nederland gaat dat voor mijn gevoel gewoon voorbij, maar hier zijn er manifestaties en demonstraties en de binnenstad wordt afgesloten. Het zou vanaf 12u afgesloten zijn dus we dachten op tijd de taxi te hebben, maar onderweg gaf hij aan niet verder te kunnen, dus gingen we lopen, door de regen. Oliver was er ondertussen klaar mee en stribbelde tegen en wij baalden ook flink. Niet ver van het Hostal Costa Azul verwijderd stak Oliver opeens over en wilde ik achter hem aan, maar door de regen en de stenen gleed ik helaas uit. Met mijn linkerbeen vol onder mijn lichaam slaakte ik een kreet van pijn. Ik was op en had pijn en begon te huilen. We liepen, nja ik strompelde het laatste stuk en toen we aankwamen was daar Encarni. Wat een ontzettend lieve vrouw. Zij liet ons naar de kamer gaan en rustig op adem komen. Ze gaf Oliver cakejes en was meteen als een soort oma voor hem. 

We sliepen alle drie en toen we wakker werden was het gestopt met regenen. We liepen naar restaurant Habibi en aten daar dürüm en kipnuggets. Het eten was lekker en goedkoop. De straatjes en gebouwen zijn zo ontzettend mooi en een heel ander gezicht dan met de regen. We kijken onze ogen uit. 

Ik had pijn en mijn lichaam voelde beurs. We kwamen terug en dronken een drankje in de lobby en de eigenaresse ging om half 9 weg en sloot af. Het is een fijne kamer en we hebben drie bedden tegen elkaar aan geschoven. Morgen hopelijk niet al te veel last. 

In Granada valt namelijk genoeg te ontdekken hebben we reeds gemerkt. Hierover meer in mijn volgende verhaal. 

Lieve groetjes,

Elianne